Barbie’yi sevin ya da ondan nefret edin, neredeyse herkesin bir Barbie hikayesi vardır. Eğer bir hikayeleri yoksa bile, bir hikayelerinin olmama nedeni vardır. Bu filmde, ilk Siyahi Barbie’nin arkasındaki hikayeyi anlatıyoruz, çünkü evet, onun da bir hikayesi var. Her şey, filmin yönetmeninin 83 yaşındaki teyzesi Beulah Mae Mitchell ile başlamış. O, basit gibi görünen ama oldukça güçlü bir soru sormuş: “Neden benim gibi görünen bir Barbie yapılmıyor?”
Beulah Mae’nin bu sorusu, toplumdaki çeşitlilik eksikliğine dikkat çekerken aynı zamanda kendi kimliğini oyuncak dünyasında görmek isteyen birçok insanın hislerine tercüman oluyor. Film, siyahi kadınların temsil edilme eksikliğini ve bunun oyuncak endüstrisindeki yansımalarını inceleyerek izleyicileri düşündürüyor. Bu süreçte, ilk Siyahi Barbie’nin yaratılış öyküsü anlatılırken, aynı zamanda bu bebeklerin piyasaya sürüldüğü dönemin toplumsal koşulları ve yaşanan zorluklar da gözler önüne seriliyor. Film, bir oyuncağın ötesinde, toplumsal değişim ve kabulün önemli bir sembolü haline gelmiş olan Barbie’nin hikayesini derinlemesine ele alıyor.