Valentín, siyasi bir mahkum olarak kapatıldığı cezaevinde, kamu ahlâkına aykırı davranıştan hüküm giymiş olan Molina ile aynı hücreyi paylaşmaktadır. İlk bakışta aralarında bir bağ oluşması imkânsız gibi görünse de, bu iki zıt karakter arasında zamanla beklenmedik bir dostluk doğar. Bu dostluğun gelişmesinde, Molina’nın Valentín’e her fırsatta anlattığı Hollywood müzikalinin payı büyüktür. Molina, filmin başrolündeki ünlü oyuncu Ingrid Luna’nın hikayesini ayrıntılı bir şekilde paylaştıkça, Valentín de bu masalsı dünyaya kapılmaktan kendini alıkoyamaz. Anlattığı film, zorluklar içinde yaşayan ve kaderin cilvesiyle karşılaşan bir kadının hayatını ve aşkını beyaz perdeye taşır. Bu hikaye, hem Molina hem de Valentín için hücrenin kasvetli duvarları arasında bir kaçış noktası ve umut kaynağı olur. Molina’nın anlattığı film, iki mahkum arasında ortak bir dil oluşturur, böylece dış dünyadan kopuk yaşamları içinde birbirlerine sığınacak bir alan yaratırlar. Valentín, bu hikayeler aracılığıyla derin düşüncelere dalarken, Molina’nın anlatım tarzı sayesinde hücrenin soğuk, gri gerçekliğinden bir nebze olsun uzaklaşmayı başarır. Bu film, farklı hayatların nasıl kesişebileceğini, dostluğun en umulmadık yerlerde bile filizlenebileceğini gösterir.