Icíar ve Fernando genç yaşlardadır. Her ikisi de hayatlarının en travmatik deneyimlerinden birini yaşamaktadır: bir ebeveynin kaybı. Ancak Fernando ve Icíar, ne acılarını paylaşabilmekte ne de bu zorlukla başa çıkma stratejilerini birlikte geliştirebilmektedir. Çünkü ikisi de farklı zaman dilimlerinde yaşamaktadır. Fernando, 1977 yılında Bilbao’da babasının ETA tarafından kaçırılmasıyla yüz yüze gelirken; Icíar ise 2011 yılında Navarra’da annesinin ani gelişen kanser hastalığı ile mücadele etmektedir. Bu iki gencin ayrı fakat bir o kadar da benzer yolları, izleyiciye derin bir duygu ve empati yelpazesi sunuyor. Film, genç karakterlerin karşı karşıya kaldıkları zorlukları ve duygusal çatışmaları ustalıkla işlerken, aynı zamanda dönemin siyasi ve toplumsal koşullarını da gözler önüne seriyor. Izleyici, aile bağlarının, sevginin ve dayanıklılığın sınandığı bu duygusal yolculukta, zamanın ve mekânın ötesine geçen bir hikayeye tanıklık ediyor. Bu film, geçmişin ve geleceğin birbirine paralel akan hikayeleri aracılığıyla köprüler kurarken, izleyiciyi derin bir düşünceye sevk ediyor.