Puek, şehrin arka sokaklarında büyümüş genç bir çocuk olarak, hayatın zorluklarına göğüs germek zorunda kalmıştır. Fakir bir mahallede, dar sokakların arasında, hayatta kalmanın mücadelesini verirken, diğer insanlarla aynı değeri asla görmeyeceğini düşünüyordu. İnsanların neden olduğu zorluklara katlanmak zorundaydı ve bu nedenle dış dünyaya karşı sessiz kalmayı seçti. Her gün karşılaştığı zorbalık, onun sessizliğiyle birleştiğinde, içinde derin bir yara oluşturuyordu. Ancak Puek, bu zorbalıkların onun değerini belirlemesine izin vermemeye kararlıydı. Toplumda var olabilmek için bu acımasızlıkları kabullenmişti ve hayatta kalabilmenin başka bir yolu yokmuş gibi hissettiriyordu. Daha iyi bir yaşamın hayalini kurarken kendisini bir film senaryosunun parçası gibi hissettiği anlar oluyordu. Her şeye rağmen, Puek’in yaşamındaki bu sessiz direniş ve hayata olan tutunma arzusu, mücadelesinin sadece bir başlangıcıydı.