Penelope, duygusal stresin ve içsel karmaşanın pençesine düştüğü bir dönemde, sessiz bir çırpınışın içine hapsolmuştur. Yeni gerçekliğinin getirdiği belirsizlikler ve kaygılar, onun zihnindeki sessiz seslerin yükselmesine neden olur. Artık dünya, onun için parçalanmış bir hal almıştır. Bu içsel savaş sırasında, Penelope’nin en büyük odak noktası çocuklarıdır. Onların dünyasının dağıldığını ve parçalandığını hissetmektedir. Annelik içgüdüleri ve koruyucu doğası, çocuklarının güvende olup olmadığını sorgulamasına sebep olur. Ancak kocası, Penelope’nin giderek aklını yitirdiğine inanıyordur. Tüm bu süreçte de Penelope’nin karanlık ve kaotik düşünceleriyle mücadele etmesi gerekiyordur.